سهم بيوتكنولوژي در اصلاح گياهان زراعي

فرمت فایل: ورد- Word  

مرجع فایل – قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 9
سهم بيوتكنولوژي در اصلاح گياهان زراعي بيوتكنولوژي به مجموعه روشهايي كه در طي چند سال اخير بر مبناي پيشرفت هاي حاصل در بيولوژي مولكولي و سلولي به وجود آمده است اطلاق مي گردد برخي از تكنيك ها مانند نجات جنين ، ريزازديادي و كشت گرده از چند دهه قبل توسط به نژادگران براي اصلاح گياهان زراعي به كار گرفته شده اند اما روش هاي ديگر مانند تكنولوژي ماركرهاي مولكولي ، دستكاري ژن و انتقال ژنتيكي هنوز در مراحل اوليه ورود در برنامه هاي به نژادي هستند در اكثر موراد اساسا محصول به نژادي زياد تحت تاثير تكنيك ها و ابزار قرار نمي گيرند بلكه فرآيند به نژادي بيشتر تحت تاثير قرار مي گيرند ارقام اصلاح شده اي كه به كمك روش هاي مولكولي يا سلول توليد شده اند هنوز هم به روش متداول و به صورت بذر عرضه مي شوند. تكنولوژي مولكولي و سلولي از دو روش اساس فرآيندهاي اصلاحي را تحت تاثير قرار مي دهند: 1- افزايش راندمان گزينش . 2- توليد فرم هاي جديدي از تنوع ژنتكي اين كه آيا اين ابزار جايگزين موثر و عملي براي روش هاي به نژادي متداول هستند يا خير ، به اهداف ، نوع گياه زراعي و منابع قابل دسترسي بستگي دارد. هدف از اين فصل اشاره به فرصت هاي موجود براي استفاده از بيوتكنولوژي جهت رسيدن به ثبات و پايداري بيشتر نظام هاي كشاورزي است يك نظام كشاورزي براي پايدار بودن به ده ها و يا قرن ها سال نياز دارد تا ضمن اينكه در جهت رفاه انسان عمل مي كند كيفيت محيط نيز حفظ مي شود. محيط هاي اجتماعي و فيزيكي متفاوت داراي انواع مختلفي از نظام هاي توليد گياهان زراعي يا ارقام مختلف عمليات زراعي و شبكه هاي توزيع و فروش هستند علي رغم وجود راه هاي مختلف براي رسيدن به پايداري ، افزايش بيش از حد جمعيت عاملي است كه در حد نسبتا زيادي نظام هاي توليد كشاورزي را تهديد مي كند كشاورزي پايدار بايد از نظر توليد غذا و توانايي توزيع آن براي جمعيت موجود ، خودگردان باشد چنانچه جنبه اصولي نيازها و محدوديت

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .